Dűnya

Bu dűnya Michael Jackson’a da kalmadı!

Netekim sana da kalmaz ulan Zorti!

Derdim çoktur hangisine yanayım?

Çorum'da 2009 yılı 2'nci İl Koordinasyon Kurulu toplantısı. Toplantıya çorum valise başkanlık ediyor. Sivas Maden Tetkik ve Arama (MTA) Orta Anadolu 1'nci Bölge Müdürlüğü'nde görevli Jeoloji Mühendisi Veysel Uykan adlı mühendis de salonda. Sonra ne oluyorsa oluyor ve valimiz mühendisimizi kot pantlonlu ve sakallı diye toplantıdan kovuyor. Mühendisimiz de (Radikal’a göre) kapıyı çarpıp çıkıyor. Sonra hiç bir şey olmamış gibi toplantı devam ediyor. Valimiz aynen böyle diyor (video ve haberi burada)

"Burada bu kurul üyelerinin karşısına bu şekilde çıkmanızı hiç kimse tasvip edemez. Kınıyorum. Buyrun" diyerek mühendisin kürsüden inmesini işaret etti. Kürsüden inen mühendise Vali Toprak, tekrar, "Kot pantollu, sakallı bir şekilde bu heyetin karşısına çıkamazsınız kardeşim. Bu Türk milleti adına ayıptır" diye konuştu.

Şimdi ben neye yanayım.

• Bir mahalle bekçisi bile olamayacak niteliklere sahip değilken vali olmuş bu adamın ülkemde politikaları belirleyen bir statüde olduğuna mı yanayım? (Bütün mahalle bekçilerinden özür diliyorum onları aşağılamak değildir meramım. )
  
• Bu adamın görevini kötüye kullanıp kendi ahlaksal ve ideolojik görüşleriyle insanlara hakaret etme, küçük düşürme gibi suçları işlediğine ve bunu yargılayacak ne bir ahlakın ne de bir resmi merciinin olmadığına mı yanayım?
  
• Bunu yaparken de belirsiz olan “Türk millet” gibi bir kavram yaratıp “milli duyguları” kullanıp kendini haklı çıkarmaya çalışmasına mı yanayım?
• Mühendisimizin el-pençe divan durduğuna mı yanayım?
  
• “Türk millet adına Türk milleti bireylerinden birinin onurunu rencide etmeye yeltenme terbiyesizliği gösterdiğiniz için “Asıl siz siktirin gidin” deme cesareti gösterebilecek bir sivil bir toplum olamayaşımıza mı yanayım? (Mühendisimizi suçlayamıyorum çünkü biliyorum ki böylesi bir davranışın bedeli bu hukuksuz faşist düzende göze alınır gibi değildir. Yani yasalar insanlara eşit davransalar ve haklarını korusalar ne bu vali böyle bir terbiyesizlik yapabilir ne de mühendis kendini koruyamayacak zavallıga düşebilir.)
• Salondaki yüzlerce insanın sessiz şerefsizliğine mi yanayım?
  
• Bu ülkede doğduğuma mı yanayım?
  
• Bu adamlarla aynı atmosferin altında yaşadığıma ve bunlarla aynı havayı soluduğuma mı yanayım?
  

-- Nedir ulan bu insanları giydiği pantlonla değerlendirmeler?
-- Nedir ulan size verilmiş görevi hizmet etmek için değil kendi paşa keyfinizi tatmin etmek için kullanmalar?
-- Nedir ulan bu adaletsizlik?
-- Nedir ulan bu hukuksuzluk?
-- Nedir ulan bu vıcık vıcık kavramlarla duygu sömürüsü yapmalar?
-- Türk millet nedir ulan?
-- Türk milletinin önü neresidir ulan ki önüne kot pantlonlu ve traşlı çıkılmazmış?
-- Nedir ulan bu "Eğer Türk millet denen şey o mühendis vatandaşın onurunu yüzlerce insanın önünde kırmayı haklı çıkarıyorsa ben öylesi kavramın ta içine" diyememeler ulan.

Sonra demez misin derdim çoktur hangisine yanayım?

Zorluklarla Başa Çıkmalar

Kaçınılmaz bir gerçeği ömrümüzün şu dönem dönem fiziksel, psikolojik, ekonomik, ve sosyal zorluklardan geçtiğimiz. Herkes kendince bir dayanak bulur, bir dirneme mekanizması. Ben bu ve benzeri durumlarda şiirlere sığınırım. Şiirler dilim olur, gücüm, sığınağım...

Geçenlerde bir blog arkadaşıyla da yazıştık bu konuda. Herkesle paylaşlamalı bunları dedik hatta; hani olur da birilerine direnç olur diye. Belki bize yazarlar, bizimle paylaşırlar bize yeni direnç yolları sunmuş olurlar diye. Böylece de direnç bankası oluşturmuş oluruz kapitalizmin kar amaçlı bankacılığına inat.

Nazim'in Insan Manzaralarindaki şofor Ahmet'i bilir misiniz? Hani o patlayan kamyon tekerleğinin içine bütün elbiselerini doldurup çırılçıplak ve üryan kalıp kamyonetin motoruyla konuşan?

"Dayan ömrümün törpüsü dayan
Görsün dağlar anadan uryan şöför Ahmet'in kim olduğunu
Dayan aslan!" der.

Kamyon şöförü olmasam da yaşamın tam ortasında motor teklediğinde ya da tekerlekler patladığında söylenirim şöför Ahmet'in dizelerini.

Ya da Ahmed Arif'den okurum. “Gel gelelim beter bize kısmetmiş” derim. Sonra bakarım ki direncim artmış. Yaşama sevincim artmış…

Blogda bu konuda yazıştığım arkadaş da türkülere ve şiirler sığındığını söylemişti. Onun favorisi de “yaprak döker bir yanımız bir yanımız bahar bahçe”

Sahi ya siz neylersiniz zor durumlarda?